• Janine

Vamos en el camino!

Gisteravond om 22.00 sloot de albergue, dus zo langzaamaan werd het bedtijd. Na eerst een poos met een duitser te hebben zitten praten.

De hospitalero (gastheer) deed de deur dicht, maar liet ons nog even de prachtige tuin en uitzichten rondom zien. In het redelijk snel Spaans, maar het lukte aardig om te volgen. Een oude baas, met fluffy hair, Italiaan van origine. En is vrijwilliger in de albergue.

Naast ons is er nog 1 dame op de zaal, gister schreef ik al een beetje over haar. Zij was degene die een man stond te overtuigen. Waar ik uiteraard even het fijne van wilde weten, dus vroeg ik haar of het goed met haar ging omdat ze eerder zo aan het praten was. Ze vertelde dat ze 5 dagen met hem gelopen had, en dat hij haar aan haar vader deed denken. Voor hem was het zijn laatste dag en morgen naar huis zou gaan en hij graag naar een hostel wilde. Daarbij gaf hij het argument dat je tas beneden moest blijven en dat hij dat niet wilde. Oké dat kan, maar het opvallende was dat ik haar had horen zeggen 'I need you'. Das toch best apart als je elkaar pas 5 dagen kent en hij op zijn laatste dag in een andere accommodatie wil slapen. Maar hij was blijkbaar belangrijk voor haar.


Ik kruip in mijn bed, maar kan mijn draai niet vinden. Ik blijf draaien, heb ruzie met mijn lakenzak en ik krijg m'n hoofd niet stil. Oke laat maar, wordt het niet vannacht. Wetend dat ook om 6.45 mijn wekker gaat. Ik slaap nog een paar uurtjes en wordt net voor mijn wekker wakker. Ik doe mijn oordopjes uit en wordt direct verrast met luide muziek van beneden. Koorzang. Pfft wat een herrie op de vroege ochtend! Normaal wil ik altijd even rustig wakker worden, maar dat was er nu niet bij. Waarschijnlijk om iedereen op tijd voor 8.00 de deur uit te werken. Ik stop al mijn spullen in mijn emmer en ga naar beneden. Meerdere pelgrims staan beneden hun tas in te pakken.

Op m'n gemak pak ik mijn tas in en eet wat yoghurt.

Het is 7.30 en ik doe mijn rugzak op en ik ga op weg na de andere pelgrims 'buen camino' te hebben gewenst.

Op mijn telefoon heb ik de route in Google Earth. De route gaat dwars door de stad. Doordat ik de kaart verkeerd om had gedraaid liep ik bijna de verkeerde kant uit, maar corrigeerde net op tijd. Na 1,5 km kom ik bij een ontbijttentje, waar ik een andere pelgrim tref. Ik neem een tosti met ham en koffie. Het smaakt me prima.

Ik raak aan de praat met de andere pelgrims, een Duitser, Andreas.

Na het ontbijt ga ik weer op weg, ik vertrek eerder dan hij.

Ik loop de stad uit en de route loopt langs een doorgaande weg. Niet perse heel inspirerend, maar alleen noodzakelijk. Ik kom diverse routeaanwijzers tegen.



Na ongeveer 7 km ga ik van de doorgaande weg af naar een onverharde weg.

Een paar honderd meter verderop wordt ik ingehaald door medepelgrim Andreas die ik bij het ontbijt tegen kwam. We lopen met elkaar op, en blijven aan de praat over allerlei onderwerpen, zoals geloof, eigen keuzes maken en vrijheid. Ons looptempo is hetzelfde en de kilometers vliegen voorbij. Na 13 km wil ik even rust, anders loop ik mezelf stuk. Al voelen de benen en voeten erg goed.

20 min later gaat de rugzak weer op en gaat de route verder door een mooi landschap met wat heuvels en veel groen.

Ik maak gelijk even misbruik van mijn medepelgrim en bombardeer heb even tot fotograaf, zie hier het resultaat!



De zon maakt het warm, maar de wind maakt het fris, wat maakt dat ik mijn jasje niet uit durf te doen.

Onderweg komen we door dorpjes, kijken rond naar de volgende pijl die de weg wijst.

Komen vriendelijke mensen tegen die gedag zeggen of 'buen camino'.

Na 17 km komen we aan in Calzada de Vandunciel en ik neem afscheid van Andreas.

Het is net 12.00 geweest, dus nog lekker vroeg!

Ik vind Jannieke bij de kerk en even praten we bij.

Doen nog even een bakkie 'cafe con leche' in een lokale bar, waar je elkaar nauwelijks kan verstaan door de tv die zo hard staat.

Het is inmiddels 13.00 en gaan op weg naar de albergue, waar er gelukkig nog plaats is.

Ik doe een handwasje, en laat het in de zon drogen.

Van de 8 pelgrims zijn er minstens 4 nationaliteiten, waarbij er veel gezellig met elkaar in het engels gesproken wordt.

Morgen weer op tijd eruit, schoenen aan, rugzak op en op weg naar een nieuw avontuur...

59 keer bekeken

© 2023 by Salt & Pepper. Proudly created with Wix.com

This site was designed with the
.com
website builder. Create your website today.
Start Now