• Janine

Truus wandelstok

De wekker gaat om 6.45 na een onrustige nacht. Veel gesnurk en ruis op de zaal.

Ik heb moeite om op te starten maar uiteindelijk sta ik rond 7.30 buiten. De stad is al tot leven. Via Google Earth vind ik de route welke leidt over een oude brug over de rivier.

Het is best druk op straat en ik passeer veel mensen. Dan ga ben ik eindelijk de stad uit en kom ik in een klein dorpje. Het klimmen begint hier gelijk.

Als snel krijg ik het heel warm en gaat m’n donsjack uit welke ik inwissel voor een dun jasje.

Ook maak ik mijn nieuwe wandelstokken op maat en ga er voor het eerst mee lopen. Het voelt nog wat onwennig en kan nog niet de goede pas vinden.

Maar dat komt wel, oefening baart kunst.

Verderop kom ik Jannieke tegen, ze is nog echt niet fit en het lopen tegen de berg op is zwaar.

De stokken helpen me met de berg opgaan, voor ik het weet heb ik het steilste stuk gehad.

Ik heb een goede cadans gevonden en loop heerlijk. Al heb ik wel meer last van m’n schouders, met name tussen m‘n schouderbladen. Maar met zo af en toe rekken en strekken is het te doen.


Ik kom een oude man tegen welke in het rap Spaans een heel verhaal houdt. Ik dacht eerst dat hij vroeg hoe laat het was maar hij had een bril in zijn handen welke van een groepje van 4 chicas was die voor mij lopen. Ik stop de bril in m’n tas en zal later als ik een groepje tegenkom vragen of de bril van hen is.

En zowaar kom ik een stuk verderop inderdaad een groepje van 4 dames tegen. Eentje komt me tegemoet, ze heeft haar Colombiaanse vlaggetje verloren. Ik raap hem op en geef hem aan haar. Gelijk geef ik de bril aan haar, dan kan zijn uitzoeken van wie die is.

Ik vraag of ze pelgrim is, want zo ziet ze er namelijk niet echt uit. Ze zegt van wel. Maar ze heeft een klein rugzakje en loopt op gympen. Niet perse een outfit van een pelgrim, maar het kan!

Ik loop het groepje voorbij op weg naar het volgende dorpje.

Ik begin trek te krijgen. Ik loop inmiddels al 3 uur op 1 yoghurtje. Maar het lopen met de stokken maakt dat mijn benen niet willen stoppen met lopen.

Uiteindelijk in het dorpje moet ik stoppen om wat te eten anders val ik om. Inmiddels op 13,5 km aan een stuk.

Even wat eten en dan weer verder.

Ik kom door een klein dorpje waar ik vriendelijk luid begroet wordt door een oude man die in zijn tuintje bezig is. ‘Hola peregrina’ roept hij. Ik groet hem terug.

De route gaat de natuur weer in. Ik begin het nu wel wat zwaarder te krijgen.

Ik loop een hele oude brug over en kom in een dorpje waar de natuur langzaam haar plek weer terugneemt.

Een spookdorpje, er woont niemand meer, de huizen zijn vervallen en het onkruid groeit in de huizen.


In het volgende dorpje is er meer leven en loopt de weg steil omhoog. Pffft das best pittig.

Ik kom een Frans echtpaar tegen en maak een kort praatje in de paar woorden Frans die ik weet en loop dan weer verder.

Een smal pad de natuur in met hier en daar wat modder. Ik manoeuvreer me er soepel omheen en merk nu echt het effect van de stokken. Ik heb veel meer steun dan zonder. Nu al de aankoop van de eeuw! Nooit gedacht overigens, ik zou toch echt niet met stokken gaan lopen, das voor ouwe mensen. Maar ik kom er toch op terug hihi!


Ik kom een bord tegen met nog 4 km. Pffft dat is nog iets meer dan ik had gedacht. Maar we sjokken maar door. Verderop ga ik heel even zitten om jasje uit te doen en m’n hoed op.

De voeten beginnen weer wat zeer te doen en ik mag in het laatste dorpje voor Cea (waar ik moet zijn) nog even zitten. Ik pep mezelf op met de gedachte dat het nog maar 1800 meter is. Zonder te weten of dit echt zo is. Ik kijk op m’n telefoon en het is nog spot on 1800 meter. Nog even doorzetten.

Ik volg de pijlen en vind een bord met albergue erop. Hehe eindelijk. Even verderop is de albergue en ik ben blij dat ik er ben!

Toch weer 23,4 km vandaag.

Maar even een big shoutout naar m’n dinnetje Jannieke dat zij met koorts toch een groot deel heeft gelopen!


Ik begin ook wat verkouden te worden maar hoop met een dubbele dosering neusspray (die ik altijd gebruik op recept) het een beetje binnen de perken te kunnen houden. We zien het wel.

Morgen ongeveer 15 km, dus niet lang, en dus rustig aan doen. Geen wekker morgenochtend maar op het gemak opstaan en gaan lopen.

Nog 5 dagen tot Santiago!

49 keer bekeken

© 2023 by Salt & Pepper. Proudly created with Wix.com

This site was designed with the
.com
website builder. Create your website today.
Start Now