• Janine

Stad in zicht!

Ik voel me niet geweldig, eten valt me niet lekker.

Ik maak me wat zorgen over hoe het de rest van de camino moet. Maar vooral hoe ik morgen door moet komen.

Ik kom er niet goed uit. Inmiddels is iedereen naar de bar vertrokken. Jannieke appt of ik ook kom, lang zit ik te dubben maar besluit toch maar te gaan.

De bar zit vol, alle pelgrims die in het dorp verblijven zijn er. Het is een en al gezelligheid.

Er is veel verbondenheid onder pelgrims. Hier doet het er niet toe wie of wat je bent, je bent allemaal pelgrim en dat is genoeg.

We zitten aan tafel bij onder andere 2 Duitse wat oudere dames. Vriendinnen die al jaren caminos lopen.

Er wordt veel Duits gesproken, al heb ik nooit Duitse les gehad, ik begrijp precies waar het over gaat.

Inspirerende dames!

Maar omdat we hier gekomen zijn om te lopen gaan pelgrims ook vroeg naar bed. Om 22.00 gaat het licht uit.

Het is nog vroeg als mijn wekker gaat, maar er is al beweging op de zaal.

Om 7.00 sta ik buiten, de zon is nog niet op.

Ik loop 2 straatjes door en ben al buiten het dorp en loop door de weilanden.

Verderop passeer ik een Fransman, in een mix van Engels en Frans kom ik erachter dat hij goed geslapen heeft en in het begin altijd even rustig aan doet. Ik wens hem ‘buen camino’ en loop door.

Het gaat goed, de eerste 5 km zitten er eigenlijk zo op.

Het plan om meerdere keren kleine porties te eten werkt, ik voel me een stuk beter dan gisteren.

De weg door de landerijen is niet overal even goed, vaak moet ik extra stappen zetten om het beste stukje van het pad te hebben.

Het pad loopt op en bovenaan sta ik even uit te hijgen.

M’n jas gaat uit en ik ga verder in m’n t-shirt.

De zon staat inmiddels al hoog.

Een deel van de de route gaat langs de autoweg maar al vrij snel gaat het weer over in een pad door de landerijen.

Ik strijk even neer in het gras en zie dat Jannieke komt aanlopen en ze komt erbij zitten.

Samen lopen we een deel op totdat we aankomen bij een grasveldje wat zo uitnodigt om te gaan zitten!

Het wordt een lange break en diverse pelgrims trekken voorbij.

Heerlijk even dit!



We besluiten dat we morgen een rustdag nemen in Zamora en ik boek een kamer in een Hostal, even een eigen kamer en badkamer.

Het is nog 8 km als Jannieke eerder vertrekt dan ik en weer op weg ga.

De voeten voelen weer goed en vol goede moed ga ik weer verder.

Na een aantal kilometer kom ik uit bij een soort monument, 3 zuilen met op alle 3 tekst.



Maar ik lees het niet echt, ik haal iets uit m’n tas en leg het neer. Om voor altijd daar te blijven, ik hoef het niet verder mee te nemen in mijn leven en op deze reis, het is goed zo.

Een mooi en emotioneel moment.


Langzaam trekken de kilometers voorbij. Ik zet weer muziek op. Zamora komt steeds dichterbij.

M’n voeten gaan weer zeer doen, ik voel een blaar opkomen maar ik negeer het even.

Dan is daar eindelijk de brug naar de oude stad van Zamora.



Een stad, die heb ik al een paar dagen niet meer gezien! En winkels, ook niet!

We komen uit op het centrale plein en treffen daar een groep pelgrims die ook in de albergue vannacht hebben geslapen.

We schuiven aan en bestellen een drankje met toast.

Maar na een uur is het tijd om op zoek te gaan naar het hostal. Het is nog een stuk lopen en m’n voeten branden.

Maar de kamer in het hostal is heerlijk, heerlijke bedden en douche.

En de hele middag rusten we allebei uit.

Morgen niet lopen, maar even rust.

68 keer bekeken

© 2023 by Salt & Pepper. Proudly created with Wix.com

This site was designed with the
.com
website builder. Create your website today.
Start Now