• Janine

Rust zal u redden

In de middag onderweg naar het hostal liepen reed een auto ons voorbij welke toeterde en uit het raam ‘buen camino’ riep. Andere mensen kijken je aan en zien knikken. Het hostal staat in een wijk waar normaal gesproken weinig pelgrims komen, de albergue is een kilometer verderop daarom kijken mensen soms ietwat verbaasd.

In de avond gaan we naar een restaurant wat aangeraden werd door een andere pelgrim, en op het terras zitten inderdaad meerdere pelgrims.

Ik kies voor een ‘platos combinados’ simpelweg gewoon een bord met aardappels,groenten,vlees. De portie is precies goed voor mij. Ik voel me overigens goed!

Terug in het hostal kijk ik op mijn fit bit, deze geeft aan 34991 stappen aan, wat staat voor 24,5 km.

Ik val als een blok in slaap.


In de ochtend doen we een slow start. Normaal gesproken ruim ik al mijn spullen gelijk op in mijn tas en slingert er niks rond.

Maar nu had ik even de boel de boel gelaten waardoor het voor mijn doen een bende was.

Met alle boodschappen van gister erin was mijn tas erg zwaar en moeilijk op m’n rug te krijgen maar toen die eenmaal zat was het geen probleem.

Het is stil op straat. Het is vandaag Labour Day (dag van de arbeid).

Vrijwel alles is gesloten maar toch vinden we een koffietentje die open is. En nemen we een take away koffie.

Er zitten mensen aan de bar en ook daar trekken we bekijks. Vooral ik met mijn lichte huid lijk de aandacht te trekken.

Aan de overkant is een park waar we rustig ontbijten en de hele ochtend blijven hangen.

Er komt een kerel voorbij lopen welke wat verderop zowat zijn nek verdraaid om naar ik denk mijn bleke benen te kijken.

Een uur later komt hij tegenover ons op een bankje zitten. Totdat ik mijn jas over mijn benen leg. Dan is hij snel vertrokken.

Enne denk niet dat ik er niet netjes bij zat want ik droeg een keurig jurkje met wandelschoenen eronder (goede combi toch?).

Ach ja zo maak je nog eens wat mee.

Maar no worries hoor haha!


Op een gegeven moment horen we allerlei rumoer. Verderop blijkt een soort protestmars te zijn.

We lopen er naar toe om het beter te zien.

Allerlei spandoeken en vlaggen komen voorbij.

Met zoals ik ervan begrijp allemaal teksten als ‘iedereen gelijk’ en dergelijke. Een socialistisch gebeuren in ieder geval.

Het is grappig om te zien maar ik heb er zelf helemaal niets mee.



We gaan daarna maar op weg naar de albergue, maar daar aangekomen blijkt deze nog niet open te zijn. En er zitten allerlei pelgrims op de stoep te wachten.

Nog een uur.

Ik kom aan de praat met een Nederlander, net 70 en loopt ook zijn eerste camino. Eindelijk, op de 5e dag iemand gevonden die ook voor het eerst een camino loopt!

De afgelopen dagen hebben we zo vaak te horen gekregen dat mensen het bijzonder vinden dat we voor onze eerste camino deze route hebben gekozen en niet de Frances route in noord Spanje. Dus beschouwen we dat maar als een compliment.

Om 14.45 komt de hospitalera aangelopen en gaat de albergue open.

Er staat inmiddels een man of 20 denk ik.

Alles is goed georganiseerd.

De hospitalera heeft de touwtjes stevig in handen.

Eerst inschrijven en stempel halen, dan wordt je een bed gewezen. En bij de voordeur gelijk schoenen uit.

Wij moeten in een bovenbed omdat er veel ‘ouderen’ zijn mogen zijn beneden slapen.

Prima, denk ook dat ik de jongste van allemaal ben!

Er liggen nog 2 dames op de kamer en er is een douche en toilet voor deze kamer met zes bedden. Das best luxe hoor!

Onder mij ligt een Australische dame en gelijk geeft ze waardevolle levenslessen mee.

Niet alleen ‘count your blessings’ maar ook ‘count your dissapointments’, want die mogen er ook zijn. Want als je ze een plek geeft hoef je er niet tegen te vechten en mag het er zijn.

Prachtig toch!

Het is heerlijk om weer in een albergue te zijn. Ook al was het hostal heerlijk, ik miste het albergue leven wel. Het praten en verbinding maken met mensen. Ik denk dat dat ook de camino maakt, nieuwe mensen van allerlei rangen en standen ontmoeten in een totaal gelijkwaardige situatie.

Mooi.


Morgen weer aan de wandel, 20 km naar Montamarta. Ik heb er zin in!

63 keer bekeken

© 2023 by Salt & Pepper. Proudly created with Wix.com

This site was designed with the
.com
website builder. Create your website today.
Start Now