• Janine

Relaaax

Ik heb best goed geslapen vannacht, maar desondanks was ik toch al om 6.45 wakker. Iets met ritme ofzo denk ik.

Eerst maar aan het ontbijt. Als we onze kamer uitstappen gaat direct de deur aan de overkant open. Een man kijkt wat geërgerd naar ons. Waarschijnlijk waren we te vroeg te luid ofzo? Dat terwijl meneer zelf om 2.00 zelf nog luid aan het bellen was, maar dat was tie vergeten denk ik.

Ontbijt in Spanje is waar je ook komt karig. Niks geen uitgebreid buffet, nee alleen toast met jam, een chocoladebroodje of een donut. En koffie. Ik neem toast.

Daarna terug naar de kamer. Jannieke moet vandaag werken en ik ben van plan om de stad wat te gaan verkennen. Maar alles gaat hier pas na 10.00 open dus het heeft nog geen zin om de deur uit te gaan.

Even later besluiten we om

naar een park wat verderop te gaan. We strijken neer bij een bar en drinken koffie (again).



Later ga ik de stad in. Ik slenter door de winkelstraten en neem uitgebreid de tijd om om mee heen te kijken. Ik heb tenslotte de hele dag de tijd. Ik kom langs de Decathlon en ik koop een opvouwbaar rugzakje (die ik overigens ook thuis nog nieuw heb liggen maar ik eruit gehaald had vanwege het gewicht 🤦🏻‍♀️) en inlegzolen om te kijken of ik de impactpijn ermee kan verminderen met name voor m’n rechtervoet.


Dan ga ik op zoek naar de kathedraal. Ik kom bij een kerk uit maar ik twijfel of dit het is want ik wist dat je ervoor moest betalen. Maar toch ga ik naar binnen.

Het is niet een hele bijzondere kerk maar toch kijk ik m’n ogen uit. Er zijn een aantal mensen in de kerk, waaronder een non welke gaat biechten en daarna geknield gebeden opzegt.

Maar ook andere mensen die in zichzelf gebeden opzeggen bij beelden.

Het bevreemd me wat omdat ik het totaal niet ken. Uiteraard met alle respect voor de Rooms Katholieken.

Ik ga de kerk weer uit en loop verder. Dan hoor ik mijn naam en loopt Antonio de Canadees achter me. Een leuke ontmoeting met een ontzettend aardige man.


Hij nodigt me uit voor een drankje in de bar maar ik wil graag eerst naar de kathedraal en zo scheiden onze wegen weer even.

Ik ga de kathedraal in en krijg korting omdat ik pelgrim ben. En ik krijg een stempel in m’n pelgrimspaspoort.

Met een audiosysteem ga ik de kerk in. Het is een kerk vol pracht en praal. Met name de kapel voor de ‘Holy Christ’ is overweldigend.


Er lopen veel mensen die er gebeden doen. Ik voel me er ergens ongemakkelijk bij, zoveel overdaad ik ken het niet. Maar ik vind het mooi om te zien dat mensen hun geloof op deze openlijke wijze belijden.

Ik ga de kerk weer uit en loop langzaamaan terug richting het park. Hetzij met tussenstops in een bakker met heeeel veel lekkere dingen en een snoepwinkel.

Ik ga in het park op een bankje zitten, een muzikant speelt gezellige liedjes en de zon schijnt.

Toch ga ik op zoek naar een ander park. In Google Maps vind ik er een op 10 min lopen. Aangekomen in het park zoek ik een plekje. Leg mijn sjaal neer en ga liggen.

Het is een plekje half in de zon,half in de schaduw. Maar de zon is best warm dus verhuis ik even later naar de schaduw. Het is rustig in het park, het is siësta. Ik lees een boek, maar heb niet echt de rust, dus na 1,5 uur stap ik weer op en loop terug naar het hotel.

Jannieke is met haar verkouden hoofd hard aan het werk.

En even later val ik even in slaap.


Inmiddels hebben we afgesproken om met Antonio te gaan eten. Na nog een bezoek aan de Decathlon waarbij ik nu wandelstokken koop. Die wilde ik vanochtend niet kopen omdat ik er anders de hele tijd mee liep te sjouwen.

Daarna ontmoeten we Antonio op het Plaza Mayor en gaan we op zoek naar een restaurant. Er zijn er genoeg waardoor het lastig is om een keuze te maken. Uiteindelijk doen we een drankje in de ene bar en eten we in een andere.

Het is een gezellige avond, er zijn mooie gesprekken over geloof en de dingen die je bezighouden.


Mooi om deze man te leren kennen!

Zijn dochter komt over uit Los Angeles om de laatste 100 km naar Santiago samen te lopen. Maar hij wist niet precies wanneer ze aan zou komen. Totdat ze een berichtje stuurt dat ze er is. Gelijk wordt hij nerveus en gaan we weg.

Hij stond erop dat we meegingen want dan we moesten zijn dochter ontmoeten. Met een omweg lopen we naar zijn hotel en ontmoeten we zijn dochter. Zo lief dat hij ons daar perse deelgenoot van wilde maken! Lief mens ook zijn dochter.

Daarna lopen we naar ons hotel en schrijf ik net op tijd nog deze blog.

Morgen rustdag nr 2 en birthdayparty!!

47 keer bekeken

© 2023 by Salt & Pepper. Proudly created with Wix.com

This site was designed with the
.com
website builder. Create your website today.
Start Now