• Janine

Klimmen geblazen 2.0

Later op de avond gaan we bij een albergue wat verderop nog even wat eten. Na de menu del dia krijg je na een uur of 5 toch weer trek. Er zit een vrouw op het terras. Ze blijkt Nederlands te zijn en we komen met haar aan de praat. Aardige vrouw.

Even later schuift het Zuid-Afrikaanse koppel Shane en Lea van gisteren ook aan.

Het is gezellig, maar rond 21.00 ronden we toch af omdat dan de hospitalero zou komen om in te schrijven en een stempel te krijgen. En het gesprek met Shane en Lea gaat ondertussen gewoon verder. Wat een lieve mensen zijn dat!!

Ze zijn een mooi stel samen ondanks hun leeftijdsverschil van 20 jaar.

Shane vraagt aan een Fransman of hij een foto wil maken en zie hier het resultaat!

Dan nemen we afscheid van ze, met een dikke knuffel.

Mooie mensen!

Het grote ‘rommelen met spullen’ ritueel gaat weer van start. Alles moet op de goede plek in de goede volgorde in mijn tas.

Eigenlijk dat ik morgen m’n tas op kan pakken en alleen nog wat kleine dingen erin hoef te doen.

Rond 22.00 gaat het licht uit op de warme kamer.

Om 6.00 is er veel beweging op de zaal, alle mannen (10 om precies te zijn) rommelen met hun spullen en zijn lang bezig.

Lichtjes flikkeren door de kamer. Dan bedenkt er een om een heel fel lampje op zijn kussen te leggen, zodat hij alles goed kan zien. Maar het schijnt recht in m’n gezicht, dus vraag ik vriendelijk of het uit kan. En dat is gelukkig geen probleem.

Als bijna alle kerels vertrokken zijn ga ik eruit.

Al vrij snel ben ik klaar, dat ik het blarenritueel niet meer hoef te doen. Ik heb nog 1 kleintje op een teen, maar met afplakken heb ik daar geen last van. Verder al dagen geen nieuwe blaren! Niet dat m’n voeten er mooier op zijn geworden, maar vooruit!

Om 7.00 sta ik buiten.

En eigenlijk weet ik alleen dat er vandaag een hele steile klim zal zijn en verder zie ik het wel.

Het pad loopt het dorp uit maar tegen mijn verwachting in is het vooral afdalen.

Dan begint het pad laag in het dal. Er liggen lange stenen om overheen te lopen.

Maar verderop is er een riviertje waar we over de stenen doorheen moeten.

Soms loopt het pad wat op en daalt dan weer af.

Het is continue kijken waar je je voeten neerzet.

Na 4 km nemen we even rust, inmiddels lopen we samen.

Nu staan we aan her begin van de grote klim. En het is 1 ding: en dat is heftig.

De paden zijn steil en regelmatig flink modderig. Soms is er amper een pad en waad je half door de modder, half vastklampend aan een tak en de enkels die schuin staan.

Soms gaat het pad door riviertjes of lopen er stroompjes door het pad.

Weer eens pad een stuk modderpad aangekomen zoek ik de beste weg, deze loopt aan de linkerkant, maar de kant is wat steil. Toch zet ik af, Jannieke deed dit tenslotte 30 seconden voor mij ook.

Maar dan glijdt mijn rechter voet weg en beland in de modder, ik zet mijn linkervoet bij om verder te gaan. Maar dan glijdt deze ook weg waardoor ik mijn balans verlies en voorover val. Gelukkig is het zacht en beland ik op een elleboog en op m’n rechterbovenbeen.

Ik voel mijn rugzak aan mij trekken, maar doordat ik sinds vandaag ook de bovenste strap vast heb gebeurd er verder niets.

Even vliegt er een lelijk woord uit, maar sta weer op en ga verder.

De benen zijn langzaam aan het verzuren, maar toch strijden we dapper door.

Dan komen we op een punt dat we denken er bijna te zijn. We komen de groep Italianen tegen, welke een half uur eerder waren vertrokken dan wij. Geen idee hoe dat kan!

Even rusten we uit maar gaan dan toch weer op weg. Voor het laatste steile stuk. En het is zwaar, vaak staan we stil, even uithijgen, benen even stil en weer door. De benen zijn verzuurd.

De afstand tussen de stops wordt steeds korter. Maar dan eindelijk bereiken we de top. Pffft wat was dit heftig. De combinatie van het stijgen en het slechte pad, waarbij je constant aan het balanceren ben en kijken waar je je voeten neerzet, maakte het echt pittig.


Bovenaan de berg zijn we in een andere provincie, namelijk Galicië. Dé pelgrimprovincie.


Het grote stijgen zit er gelukkig op en kan de afdaling beginnen. Maar de benen en voeten zijn moe en doen zeer. 2 km verderop is het even tijd voor een break. Even ben ik het zat, maar na even gezeten te hebben gaat het wel weer.

Jannieke is inmiddels weer op weg als ik een paar minuten later de achtervolging inzet.

Ik doe het rustig aan, de weg is best oke.

Langzaam begint de lucht te betrekken en begint het te spetteren. Ik wacht nog even af of ik mijn regenhoes over m’n tas ga doen.

In het volgende dorp aangekomen denk ik eerst om door te lopen en niet naar de bar te gaan.

Maar inmiddels is het wat harder gaan regenen dus moet ik toch de regenhoes over m’n tas doen. Ik zit even op een trap als ik de groep Italianen weer tegen kom en zeggen dat het een goede bar is. Uiteindelijk ga ik toch maar naar de bar en bestel een cafe con leche.

De benen en voeten doen zeer, alsof er stroompulsen doorheen gaan. Maar na verloop van tijd gaat dit over. Er komen nog 3 andere pelgrims binnen en even heb ik een praatje.

Ik hoopte dat de regen over zou zijn maar helaas. Dus hijs ik me in mijn poncho, welke ik tenslotte niet voor niets al 2,5 week meesleep. En ga ik weer op weg.

Het dorp uit en de bossen weer in. Er liggen lange stenen maar door de regen zijn sommige glad geworden. En paar keer slip ik wat door.

Ik loop prima, de benen voelen weer goed. Het pad is hier en daar weer wat modderig maar het is niet zo erg als op de berg.

Het is een flinke afdaling, maar het gaat best goed.

Het is gestopt met regenen maar ik hou m’n poncho nog even aan dan kan die gelijk drogen. Maar pffft wat krijg ik het warm!

Enne nee zo’n poncho ziet er echt niet uit, lijk wel Mien Bultrug! Maar ach het is functioneel!😂

Nog 850 meter, maar op het bord stond niet vermeld dat het 850 heuvelop was.

Dus net zoals gister een toegift van de route, heuvelop lopen. Pfft ben er even klaar mee voor vandaag!

In de bar doen we een drankje en gaan daarna naar de kamer. Even rust want vandaag was een enorm grote aanslag op de energie en de benen. Maar toch is het gelukt!


Hasta manaña!

41 keer bekeken

© 2023 by Salt & Pepper. Proudly created with Wix.com

This site was designed with the
.com
website builder. Create your website today.
Start Now