• Janine

Klaar ermee...

Het is koud, heel koud in de tent. Alles wat maar iets warmte zou kunnen geven leg ik over me heen, maar het blijft koud. Mijn rechter been schiet elke keer in de kramp, hoe ik ook lig elke keer moet ik draaien van de kramp.

En het regent, weer.

Je begrijpt dat dit niet de ideale omstandigheden voor een goede nacht slaap zijn. En nee, het was een dramatische nacht, ietwat chagrijnig sta ik op.

Bij Gerben is het al niet veel beter gesteld, hij had het weliswaar niet koud maar heeft ook slecht geslapen door pijn in zijn nek.

En wéér is de tent zeiknat, dus begint het inpakritueel weer met het afdrogen van de tent.

Het is overigens nog vroeg, 6.30 maar toch gaan we maar aan de slag, slapen lukt toch niet meer.

De was van gisteren is ondanks de overdekte waslijn nog flink vochtig. Dus is zowat alles wat we aan spullen bij ons hebben nat.

De stemming wordt er niet beter op als we buienradar bekijken. Het vooruitzicht de halve dag in de regen te lopen en de tent in de regen op te zetten en geen droge kleren te hebben stemt niet bepaald optimistisch.

Dus besluiten uiteindelijk na lang wikken en wegen dat we vandaag geen etappe gaan lopen maar 8 kilometer naar Assen hopelijk nog net aan droog gaan lopen. Daar in een koffiecafeetje gaan zitten en verder wel zien.

We lopen weer terug naar Rolde waar we nog wat boodschappen halen en bij de bakker koffie met gebak nemen. Ach ja waarom ook niet!

We gaan op weg naar Assen, al snel beginnen de pijntjes bij mij weer. M’n rechter heup geeft steeds stroomstootjes aan m’n onderbeen, en m’n linker voet doen een paar tenen flink zeer en zitten er blaren.

Pfft hoe moet dat als er van de week nog een 24er op het programma staat.

Op nog 3 kilometer gaat het regenen, regenspullen aan. Ik verander weer in Mien bultrug, ik lach nog maar zo blij ben ik niet.


Eerlijk gezegd: ik ben er klaar mee, ik heb er geen zin meer in. Alles zeiknat, pijn, regen en kou in de nacht.

Maar tegelijk wil ik er niet aan toegeven, pijn hoort erbij en regen ook. Ergens voelt het als opgeven.

Maar vanaf het begin hebben we gezegd dat het leuk moet blijven en hebben we niks geboekt, juist om elke dag te kunnen kijken wat we doen.

Gerben denkt er net zo over, hij is helemaal klaar met elke keer die tent afdrogen en nat afbreken en vochtig opzetten en de regen waardoor we steeds geen kant op kunnen.

Uiteindelijk na een goede lunch valt dan toch het besluit dat we ermee stoppen deze week.

Het is mooi geweest.

Het duurt even voordat mijn hoofd het met het besluit eens is. Maar het is goed.

We hebben 87 kilometer gelopen, het is genoeg. Volgend jaar met mooier weer gaan we gewoon weer verder!

We maken er leuke laatste dagen van hier in het noorden en zullen nog wat noordelijker afreizen om weer terug te komen bij de auto in Pieterburen.


Dankjewel voor het volgen van mijn blog! Misschien niet helemaal een spetterend einde, maar hoop dat je desondanks wel het leuk vond om te lezen!

Blijf mijn blog vooral volgen, regelmatig post ik nieuwe verhalen over dingen die ik mee maak.

Tot snel!😘

104 keer bekeken

© 2023 by Salt & Pepper. Proudly created with Wix.com

This site was designed with the
.com
website builder. Create your website today.
Start Now