• Janine

De paden op, de lanen in...

Soms kan je ‘ s nachts best op goede ideeën komen!

Na wakker te zijn geweest en weer in slaap gevallen te zijn zoek ik eerst het een en ander uit voordat ik rond 7.00 Gerben mijn idee vertel.

Want vandaag staat er volgens mijn informatie 24 km op de planning en we moeten nog 3 km naar het station lopen waar we de route weer op kunnen pikken. Dus leek me dat naar de ervaring van zaterdag echt teveel.

En aangezien we voor ons plezier lopen moet het wel leuk blijven. Wat nou als we naar het station lopen daar de bus pakken en wat kilometers overslaan en de rest van de kilometers fijn en goed kunnen lopen zonder dat het weer een beproeving wordt?

Gerben vond het ook een goed idee.

We beginnen aan het inpakritueel. Als een geoliede machine doen we allebei ons ding en is alles ingepakt. Na het ontbijt gaan de tassen weer op en lopen we de camping af.

Bizar om te merken hoe je lijf kan herstellen. Niet alle pijntjes zijn weg maar wel voor een groot deel. De tas zit eigenlijk verrassend best prima.

Ik heb andere inleg zooltjes in m’n schoenen gedaan, hopelijk helpt het voor de demping.


Na 3,5 kilometer komen we aan bij het station waar we even moeten wachten op de bus. 20 minuten later staan we 8 kilometer verderop en beginnen we aan de tocht van vandaag.

Gerben heeft last van zijn nek en heeft wat moeite om op gang te komen. Ik heb zin in deze dag, de zon schijnt, korte broek aan, ik zeg dikke prima!

We lopen over zandpaden en het loopt prettig, beter dan het vele asfalt van de 2 dagen hiervoor.

Ook is het landschap anders, veel meer bosgebied. Na een uurtje nemen we even pauze. Gewoon omdat we de hele dag de tijd hebben.

De brander en pan komt uit de tas en midden op het pad zetten we koffie. Heerlijk, met een stroopwafel erbij.

Er lopen diverse mensen voorbij die allemaal vriendelijk gedag zeggen.

Na een klein half uurtje pakken we weer in en gaan we weer op weg. Verderop raken we even aan de praat met mensen die ons al voorbij gelopen waren. Zij doen 2 etappes en gaan dan weer naar huis.

We lopen door de bossen en voor het eerst dat we echt genieten van het lopen. Bijna synchroon lopen we over de paden en lanen.


We komen een bord tegen met iets met ‘koffie, koek en kunst do it yourself’.

Toch wel nieuwsgierig gaan we even kijken.

Het blijkt een klein pand te zijn wat ingericht is als rustplek voor wandelaars en fietsers. Je kunt er koffie of thee zetten en een plak snijkoek of cracker eten.


Er is van alles te zien, hier een bakje met kaartjes waarvan je er een kunt pakken met een woord erop wat voor jou van toepassing is. Blind pak ik het briefje ‘overgave’ en Gerben het briefje ‘moed’. Best toepasselijk kan ik je zeggen.

Er naast staat een Jenga toren met een lijstje ernaast. Het is gelukt om een blanco steen te pakken en dus hebben we onze naam erop gezet!



Ook kan je er naar het toilet en als je wat gedronken heb kan je zelf je mok afwassen.

Het is een voor mij ontzettend inspirerende plek. Omdat dit allemaal op zoals ze dat in Spanje noemen ‘donativo’ basis is. Je geeft wat je er voor over hebt. We hebben niets gedronken maar toch wat in het potje gedaan. Gewoon omdat ik zulke plekken (en mensen!) fantastisch vind! Vertrouwen op de goedheid van de mens, ik vind het mooi!


We gaan weer op weg en voor we het doorhebben lopen we al Midlaren binnen waar de camping is.

Dus mijn informatie klopte niet helemaal denk ik. We voelen ons allebei nog goed en kunnen eigenlijk nog wel een stuk door.

Ik vind op Google een camping 4 km verderop dus gaan we daar heen.

Eerst lopen we door Zuidlaren waar we gaan eten zodat we vanavond de deur niet meer uit hoeven. Het smaakt ons prima!

Het is nu ongeveer 3 kilometer naar de camping. Op deze camping hebben ze ook trekkershutten en besloten we om onszelf hierop te trakteren. Vanavond in een stapelbed slapen en even geen tent opzetten, wat een luxe!

De laatste kilometers zijn toch eigenlijk nog wel pittig, de tas wordt wel weer zwaar en de voeten doen zeer. Maar toch, al met al gaat het goed.


We komen aan op de camping maar de receptie is dicht. Ik bel het nummer wat op de deur staat en er komt even later een knul aangelopen welke ons de sleutel van de trekkershut heeft. Ook dit op volledig goed vertrouwen.

We komen aan bij ons huisje, het is voor 4 personen. 2 stapelbedden een tafeltje met stoelen, gasstel en koelkast. Heel eenvoudig maar luxe voor ons.

Eerst de schoenen uit en de schade opnemen.

1 blaar aan m’n kleine teen, had ik gister al geprikt maar nu toch weer terug. Maar ik herken deze, die had ik tijdens de camino ook.

En verder geen noemenswaardige problemen. De benen zijn wat stram, maar dat is oké.

Nu even rust, en vanavond slapen in een bed! Jeeeej!


Totaal vandaag bijna 20 kilometer gelopen. En het was heerlijk, wat hebben we genoten samen!

Het is fijn om te merken dat het lijf langzaam begint te wennen aan het lopen en aan het gewicht van de tas.

Morgen vast weer een prachtige dag!


Tot morgen!

63 keer bekeken

© 2023 by Salt & Pepper. Proudly created with Wix.com

This site was designed with the
.com
website builder. Create your website today.
Start Now