• Janine

Reis je mee? Deel 4


6.00 uur. Ik wordt wakker omdat ik naar het toilet moet. Ik lig even te dubben of ik eruit zal gaan (why ook?). Maar heb niet zo’n zin om het trappetje af te gaan, maar ik doe het toch maar. Ik lig net weer in bed, doe m’n oordopjes weer in. Maar ik hoor gepraat. Huh, het zal wel. Ik probeer te slapen, maar het lukt niet, de stemmen komen toch door m’n oordopjes heen. Ik merk dat ik me begin te irriteren er aan. Ik doe een keer sssst, maar het heeft geen effect. Ik denk eerst nog dat de stemmen buiten zijn. Maar als ik nog een keer goed luister hoor ik dat het uit een telefoon of tablet komt. Waaat, om 6.00 ‘s morgens een serie kijken, luid, zonder koptelefoon. Ben je niet goed bij je paasei? En dat zeg ik dan ook hardop: ‘ ben je niet goed bij je paasei, er zijn mensen die willen slapen om 6.00 ‘s ochtends’

Ondanks dat ik de enige Nederlander op de zaal ben wordt het toch echt wel begrepen, want direct is het stil.

Gelukkig val ik daarna nog wel in slaap tot 9.00 uur. Daarna doe ik het lekker rustig aan. Ik hoef pas om 11.30 het hostel uit, dus alle tijd. Ik haal een ontbijtje bij de supermarkt. In het hostel kom ik aan de praat met een Noor, die hier voor een weekend is, hij is vannacht aangekomen. Een kort praatje, hij spreekt niet heel goed Engels, dus dat werd wat lastig, mijn Noors is niet zo best.

Op m’n gemak pak ik m’n tas in en check uit. Buiten is het weer heerlijk. Ik loop door de straat naar het strand. En kom bij een winkel waar ze allemaal super leuke hebbedingen verkopen. Al ben ik niet perse van de hebbedingen, maar notebooks daar heb ik een zwak voor. Dus heb ik er een gekocht met een Spaanse spreuk erop. Vertaling: ‘ Wees niet bang om je eigen avontuur te leven’ . Leek me wel toepasselijk!

Ik haal een karamel macciatto bij de Starbucks en loop weer naar de haven. Waar ik heerlijk in het zonnetje mijn koffie opdrink. Het is een stuk drukker dan gisteren hier. Ik heb al gauw gezien en loop naar het strand even verderop.

Ik plof neer en kijk wat er om mij heen gebeurd.

Een stukje voor mij staat een oude man zijn broek uit te doen. Het koste enige moeite, valt bijna, maar het lukt.

En stuk naar rechts ligt een stelletje. Zij topless, hij trouwens ook. Er loopt een man van middelbare leeftijd langs en verdraaid zijn nek bijna om naar haar boezem te kijken.

Ik lig gewoon, doe echt even helemaal niks. Al was ik van plan om vandaag nog van alles met schrijven te doen, ik heb mezelf even vrijaf gegeven. Gewoon even genieten van de zon zo lang het kan.

Maar dan moet ik eigenlijk heel nodig plassen, maar er is geen toilet in de buurt. Dus na lang uitstellen pak ik toch maar m’n spullen. Want zo lig ik toch ook niet echt comfortabel. Ik loop een stuk terug naar de Mc Donalds, pffft wat een opluchting.

Ik eet gelijk ook maar even wat. Ik zit op het terras en er zitten mensen duiven te voeren. Serieus in welke wereld is duiven voeren leuk? Maar die mensen vinden dat blijkbaar wel. Totdat hun hondje het niet zo leuk meer vind en de hele schare duiven paniekerig opvliegt. En mevrouw ook.

Ik loop weer terug naar het strand en ga weer verder bij waar ik gebleven was.

Op het strand liggen en mensen kijken.

Een stukje voor mij zit een jongen gitaar te spelen. En hij gaat er samen met het meisje wat naast hem zit bij zingen. Ik geniet ervan om er naar te kijken en te luisteren.


Vlakbij het water staat een groepje meisjes de handstand te oefenen. Het is vermakelijk om naar te kijken. Elke keer vallen ze om.

Daar in de buurt staat een wat oudere man, met een grijs knotje interessant te doen in zijn onderbroek. Druk bellend en gebarend legt hij ondertussen nog even zijn geval recht. Alsof het hele strand naar hem moet kijken. Tsja, en ik zij de gek die dat dan heel even doet.

Maar ik wordt weer onrustig, en sta maar op om deze keer naar de Burger King te lopen voor een plaspauze. Daarna loop ik naar de supermarkt om even wat te eten te halen. Zo’n kleine supermarkt heb ik nog nooit gezien! Ik haal maar even 2 bananen, voor 32 cent.

Het is tijd om naar de luchthaven te gaan. De bushalte is vlakbij en het duurt maar 6 minuten voordat de bus komt.

En nu zit ik op de luchthaven te schrijven.

Zo zitten mijn dagen in Alicante er alweer op. Mijn eerste reisje echt alleen. En het is me prima bevallen! Ik heb me geen moment alleen of eenzaam gevoeld. Ik heb genoten van de dingen die ik gezien en gedaan heb. Slapen in een hostel was een bijzondere ervaring. Het weer was fantastisch. Ik vond het leuk om mijn ervaringen op mijn blog te delen. Alsof je je verhaal toch kunt delen.

Ik hoop dat je van het lezen net zo genoten hebt!

Volgende reis is in maart naar Lissabon. Stay tuned!


85 keer bekeken

© 2023 by Salt & Pepper. Proudly created with Wix.com

This site was designed with the
.com
website builder. Create your website today.
Start Now